Moordrecht

Inleiding

WATERTOREN in de stijl van de Late Amsterdamse School, in 1924 gebouwd als onderdeel van de Koninklijke Verenigde Tapijtfabrieken, naar ontwerp van de Waddinxveense architect P.D. Stuurman. Inwendig is het torenuurwerk van Eysbouts bewaard gebleven. Het fabrieksgebouw in dezelfde bouwstijl is in 1996 gesloopt. De toren is behalve bij de fabriek ook in gebruik geweest voor drinkwaterlevering aan inwoners van de gemeente Moordrecht en als openbaar badhuis. Sinds 1978 is de toren buiten gebruik, het reservoir en de overige installaties van de firma Oskar Kary & Co uit Bremen zijn verwijderd.

Omschrijving

De rechthoekige toren is in vijf lagen boven een stalen fundering opgetrokken in bruine baksteen. De toren heeft een vierkante plattegrond en de gevels zijn decoratief gemetseld in de stijl van de Late Amsterdamse School. De schacht is op de hoeken en in het midden voorzien van steunberen die zich naar boven toe drie maal verjongen. In de spaarvelden tussen de steunberen smalle hoge vensters over twee lagen en licht risalerende muurdammen. De gevels van de vierde bouwlaag van de schacht, die iets terug ligt, zijn gemetseld in verticale alternerende smalle stroken. De toren wordt bekroond door een vierkante reservoirommanteling waarop vierkante tableaus van gele en blauwe tegels met wijzerplaten van het torenuurwerk zijn aangebracht. Inwendig zijn de betonnen vloeren, trappen en de kolom in het midden van de toren bewaard gebleven. Deze kolom ondersteunt de betonnen vloer waarop het ronde stalen reservoir oorspronkelijk rustte.

Waardering

De watertoren is van algemeen belang vanwege cultuurhistorische en industrieel-archeologische waarde, als oorspronkelijke fabriekswatertoren bij de Koninklijke Verenigde Tapijtfabrieken. Het is een representatief voorbeeld van industrieel erfgoed uit de periode 1850-1940 in Nederland.

De watertoren is tevens van algemeen belang wegens architectuur- en bouwhistorische waarde vanwege de kenmerkende typologie met het betonskelet en een bakstenen mantel in de stijl van de Late Amsterdamse School. Het exterieur en de inwendige betonconstructie zijn in hoofdvorm, materiaalgebruik en detaillering gaaf bewaard gebleven.

De watertoren is in hoge mate van stedebouwkundig belang vanwege de zeer beeldbepalende situering in het silhouet van Moordrecht.

Letterlijk overgenomen uit het Rijksmonumentenregister, monument 511045 (omschrijving geregistreerd in 1998). De tekst is van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed en is niet door ons bewerkt.